ข้าพเจ้าเข้าวัดพระธรรมกายปี2541 โดยไม่ได้สนใจข่าว      เพราะไม่ต้องการให้ใครมาชี้แนะเราโดยที่เรายังไม่ได้พิสูจน์     วันแรกที่ข้าพเจ้าเข้ามาในวัดพระธรรมกายดูช่างใหญ่โต แต่แฝงด้วยความ  อบอุ่น   ร่มรื่น   มองไปทางไหนมีแต่คนใส่ชุดขาว    ดูสงบ     สง่างาม ทำให้ข้าพเจ้าคิดว่ายังมีสถานที่แบบนี้อยู่โลกปัจจุบันด้วยหรือ  คิดว่ามีแต่ในสมัยพุทธกาล  (ข้าพเจ้าเป็นคนชอบไปวัด ไปเกือบทุกวัดทั่วประเทศไทย โชคดีที่อาชีพเกี่ยวกับการเดินทาง ทำให้ข้าพเจ้าได้แวะดูสถานที่ต่างๆ)
          ทุกวัดที่ไปข้าพเจ้าก็ชอบในแบบต่างๆกัน แต่มาวัดพระธรรมกาย  "ใช่เลย " ทุกอย่าง มันคือคำตอบทุกอย่างที่ข้าพเจ้าได้เสาะแสวงหา
         นี่แค่ก้าวแรกที่ดึงดูดข้าพเจ้ามาวัดทุกวันอาทิตย์  และนำคำสอนของพระเดชพระคุณหลวงพ่อมาใช้ในชีวิตประวัน และมีกำลังใจในการทำความดีมากขึ้น ตั้งแต่ตื่นขึ้นมาตักบาตรทุกวัน     สวดมนต์นั่งสมาธิ  รู้เลยว่าการทำให้ชีวิตมีความสุขง่ายนิดเดียวเอง "คือการให้  ให้ทาน  ให้อภัย ที่สำคัญให้โอกาสตัวเองอย่าปิดกั้นด้วยการฟังจากคนอื่น"
        ข้าพเจ้าขอขอบคุณ วัดพระธรรมกายและพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย ที่เมตตาได้สร้างวัดดีๆ สร้างพระดีๆให้ลูกกราบได้อย่างสนิทใจ  พระคุณนี้ถ้าข้าพเจ้าต้องทดแทนด้วยชีวิตข้าพดเจ้าก็ยินดี
       ไม่ว่าใครจะคิดร้ายหรือว่าร้ายกับวัดมากแค่ไหน ขอให้รู้ไว้ว่าไม่ใช่ความจริงเลยสักนิด ไม่เชื่อถามลูกศิษย์วัดพระธรรมกายได้ทุกคน  ถ้าต้องความเข้าใจถามมาใน  Blogger ของข้าพเจ้าได้ค่ะ (เฉพาะคนอยากเข้าใจเท่านั้นค่ะ)